דער עתיד פון טעכנאלאגיע אין די חסידישע וועלט
די וועלט רוקט זיך פאראויס מיט א שנעלקייט וואס מ'האט קיינמאל בעפאר נישט געזען. קינסטליכע אינטעליגענץ (AI), מאדערנע קאמיוניקאציע מיטלען, און דירעקטע צוטריט צו אינפארמאציע טוישן די פנים פון דער מענטשהייט.
פון איין זייט איז דא א פחד פון אלע נייע אויפטרעפונגען וואס קענען שטעלן אין סכנה אונזער ריינעם וועג. אבער פון דער צווייטער זייט, אזויפיל אידן פרנסה מאכן היינט דורך טעכנאלאגיע, צי אלס פראגראמירער, גראפיק דעזיינער אדער פארקויפער. עס איז נישט שייך אינגאנצן עס צו איגנארירן.
וואס ווילן מיר באמת?
די פראגע איז נישט 'אויב' מיר זאלן עס נוצן, נאר 'ווי אזוי'. די תורה הקדושה לערנט אונז אז אלעס וואס דער באשעפער האט באשאפן אין דער וועלט, האט ער געשאפן פאר זיין כבוד. אויב מיר נעמען די נייע כלים און מיר נוצן זיי פאר תורה, חסד, און פרנסה בהיתר - מאכן מיר פון די טעכנאלאגיע א כלי קודש.
אז מען שטעלט די כוונה ריכטיג איין, קען א קאמפיוטער זיין א כלי וואס ברענגט מער ליכטיגקייט אין דער וועלט ווי אנדערע פריערדיגע דורות.
דער עתיד ליגט אין די הענט פון אונזערע מחנכים און טעכנאלאגישע מבינים זיך צוזאמצוזעצן און מאכן א סביבה וואס איז סיי 'קאשער' און פרומע, און סיי הויך קוואליטעט. ווייל אראפנעמען די אינטערנעט אינגאנצן ארבעט שוין נישט עכט, פילטערס זענען גוט אבער נישט אלעמאל די פולע סאלושען.